Kleine filmschermen

‘Ik heb een keer in de winter te lang voor het raam van een huis naar binnen staan kijken. Wanneer er ’s avonds licht brandt binnen, zijn vensters kleine filmschermen waarop andermans levens worden vertoond.’ In deze eerste zinnen van haar prozadebuut Doorkijk geeft Sara Kroos (1981) weer hoe we haar verhalen moeten benaderen, namelijk: als het doorkijkje waar de verteller iets te lang door naar binnen heeft staan gluren.

Zo komen we net iets meer te weten over die eenzame weduwnaar, het opgebrande echtpaar op het terras van het pannenkoekenrestaurant, de toerist op zijn hotelkamer, twee meisjes van acht op het klimrek. Kroos observeert, analyseert en beschrijft vervolgens uiterst nauwkeurig wat ze ziet. Al haar personages behandelt ze met zoveel tederheid, dat je je in elk van hen kunt inleven. Van de visboer met burka tot het dikke meisje in het park dat een aantal sportende mannen verrast met een onorthodoxe aanval.

Winterslapers
Met Doorkijk voegt Sara Kroos weer een andere discipline toe aan haar veelzijdige loopbaan. De meesten zullen haar kennen van haar cabaretvoorstellingen en als ‘dat meisje bij de Lama’s’. Daarnaast presenteert ze een radioprogramma en schrijft ze columns voor onder andere Viva. Dat ze bij het schrijven van die columns de nodige schrijfervaring heeft opgedaan spat van de vierentwintig ultrakorte verhalen uit haar bundel af. Een van de sterkste verhalen is ‘Winterslapers’. De verteller loopt een stel ‘zonder scherpe randen’ tegen het lijf die maar drie seizoenen per jaar buiten zijn. ’s Winters slapen ze zoals egels dat doen. Ze begonnen op de dag dat zij zich niet zo lekker voelde en hij even bij haar kwam liggen. Hij demonteerde de bel. Zette de telefoons uit en maakten de familie wijs dat ze overwinterde in het buitenland. Nu zijn ze even buiten om de voorraad aan te vullen. ‘En dan ziet zij voor het eerst zijn oren. De huid van zijn oren is bruin geworden. Rond dezelfde tijd begint zij op haar stuitje een staart te krijgen. Het was eerst een moedervlek, die zich nu per week uitbreidde tot dons op het stuk bruine pigment.’

Verbeeldingskracht
In de recensie die over Doorkijk verscheen in Marie Claire werd beweerd dat Martin Bril niet dood is, maar dat hij nu alleen Sara Kroos heet. De vergelijking lijkt mij niet opgaan en bovendien iets te vroeg om te trekken. Gelukkig voegde de recensent er zelf aan toe: ‘Oké, Sara is iets fantasierijker…’ waarmee wel gelijk de kracht van de debutant is aangestipt. Hoe gewoon de verhaaltjes ook beginnen, Kroos weet ze met haar verbeeldingskracht zo te laten ontsporen dat ze boeiend blijven tot aan de laatste zin. In het tijdsbestek van een luttel aantal pagina’s schetst ze een doorkijkje met personages die levensecht zijn en daarnaast: interessant. Het boekje is uitermate geschikt om tussen alle bedrijven door even op te pakken en je mee te laten slepen in een wereld waar alles anders loopt dan je verwacht. Ideaal dus voor de net als Sara Kroos zo veelzijdige medemens, die maar weinig tijd weet vrij te maken voor het lezen van een boek.

Sara Kroos, Doorkijk
paperback, 176 blz, € 14,95
L.J. Veen, ISBN 978 90 204 1135 5


Vincent Terlouw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s