Verlangen naar een leeg landschap

‘Een uitgestrekt leeg landschap. Daarin zou ik me wel kunnen herkennen, denk ik. Dorpen waar niemand meer woont. Soms zou ik hele landen willen bezoeken waaruit de inwoners zijn weggetrokken.’

De 29-jarige Tessa, hoofdpersoon van Rashid Novaires nieuwe roman Hoogmoed, kan maar niet aarden in Nederland, ook al is het haar vaderland. Ze gaat zo veel mogelijk op reis, op de vlucht voor de eenzaamheid van haar bestaan, de angst voor contact en intimiteit, en vooral voor haar innerlijke leven dat net zo dor en droog lijkt te zijn als het landschap waarnaar ze verlangt. Hoewel ze mooi is en intelligent, slaagt Tessa er niet in een waardevol bestaan voor zichzelf op te bouwen. Ze heeft een carrière van niets, vanwege haar frigiditeit slaagt ze er niet in een relatie op te bouwen, en ze woont zelfs nog bij haar moeder – en als die haar eruit zet, vervolgens bij haar enigszins louche vader Ben. Er lijkt iets kapot in Tessa en ook in haar seksualiteit. Maar waarom blijft onduidelijk.

Groter geheel
Vader Ben zit in de scheepsindustrie en rommelt en passant ook nog wat in de illegale kunsthandel, of misschien is ‘smokkel’ wel een beter woord. Als hij naar het islamitische Turkmenistan moet om een boot te repareren, vraagt hij Tessa mee te gaan. Ze krijgt er een klusje: het ophalen van een eeuwenoud, kostbaar zegel uit een graf bij de grens met Afghanistan. In Turkmenistan wordt ze onder de hoede genomen van Kerwan, de gids die haar naar de afgesproken plek zal brengen. De twee vormen een mooi contrast; waar de uit het volle, drukke Nederland afkomstige Tessa een grote eenzaamheid en leegte vanbinnen ervaart, wordt de uit de leegte afkomstige Kerwan juist gekenmerkt door een vurige passie vanwege zijn geloof, die maakt dat hij zich opgenomen voelt in een groter geheel. En er is nog iets wat hen scheidt én bindt: Tessa’s vader is verantwoordelijk voor de dood van Kerwans vader.

Onaf
Rashid Novaire, zelf van Nederlands-Marokkaanse afkomst, situeert zijn verhalen vaker in verre oorden. Sinds zijn debuut op 19-jarige leeftijd met een verhalenbundel, schreef Novaire drie romans: Maïsroest (2004), Het lied van de rog (2007) en Afkomst (2008), boeken die zich afspeelden in onder meer China, Marokko en Kazachstan. Zijn werk is een niet-alledaagse – ik zou bijna zeggen: on-Nederlandse – mengeling van avontuur, politiek en engagement, en in Hoogmoed is dat niet anders. Naast het contrast tussen het Westen en het Oosten en tussen godsdiensten onderling speelt ook politiek een rol. Het gaat Novaire duidelijk om meer dan alleen een boeiend verhaal vertellen. Toch is dat ook meteen waar in Hoogmoed de schoen wringt: de roman lijkt te veel op twee gedachten te hinken en verhaallijnen blijven onaf. Wat is er nou precies aan de hand met Tessa? Wat is er in het verleden gebeurd met haar vader en die van Kerwan? Hoe loopt het af met het oude zegel? Het eindresultaat is een stilistisch en inhoudelijk rommelig verhaal, dat gezien het interessante gegeven een betere uitwerking had verdiend.

Rashid Novaire, Hoogmoed
paperback, 218 blz, € 18,95
De Geus, ISBN 978 90 445 1098 0


Vivian de Gier is schrijver, journalist, redacteur en schrijfcoach. Onder de naam A•Quattro•Mani maakt ze met Marc Brester recensies, literaire interviews en (reis)reportages door heel Europa, in tekst én beeld. Ook schrijven ze korte verhalen, novellen en biografieën. Lees meer artikelen van haar hand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s