De mens die zoals altijd weer tekortschiet

Na een leven lang bij de vakbond werkzaam te zijn geweest richt de ik-verteller in We doen of er niets aan de hand is zich op een nieuwe passie, het schrijven van korte verhalen. Zijn schrijfdocent geeft hem de opdracht een verhaal te schrijven over zijn grootste angst. Hij schrijft over een man die niet met pensioen kan en altijd moet blijven werken omdat er geen opvolger voor hem is. Steeds zegt hij dat hij stopt, dat het genoeg is, dat er een einde aan moet komen. Maar niemand luistert naar hem.

Deze scène speelt zich af aan het slot van John Toxopeus’ tweede verhalenbundel, of beter gezegd, verhalenroman: We doen of er niets aan de hand is. Na het lezen voelen we mee met deze man die snakt naar zijn pensioen; jaren vol vergaderingen, tripjes naar uitgestorven beurzen, norse tuinders, een nieuwe CAO hier, een promotie daar, een mislukking op zijn tijd. Het verrassende is dat hij ondanks alles, en met grote dank aan zijn vrouw, positief blijft en in elke zich aandoende mogelijkheid een kans op verbetering ziet. Helaas vaak onterecht.

Vakbondswereld
Even duiken in het verleden van de schrijver John Toxopeus (1946) en we zien waar hij zijn inspiratie vandaan heeft. Na een studie psychologie werkte hij vijfentwintig jaar als vakbondsbestuurder. De ontwikkeling welke het hoofdpersonage, de vakbond en in bredere zin de maatschappij doormaakt schetst Toxopeus op subtiele wijze in de verhalen. En dit alles met een goed gevoel voor humor en ironie. Voorstelbaar is dat mensen afkomstig uit de vakbeweging dit boek likkebaardend zullen lezen, de herkenbaarheid zal van elke pagina afspatten. In zijn voorwoord schrijft Toxopeus: ‘Ik heb gegrasduind, gegraaid in mijn herinneringen. Ik heb gebeurtenissen ingedikt, verdraaid, uitvergroot, geknipt en geplakt. Ik heb personen samengevoegd, veranderd, omgesmeed, tot ze dienstbaar waren aan deze autobiografische roman.’ En wat heeft dit boek te bieden aan de lezer die niets van de vakbondswereld af weet? Ten eerste een mooi kijkje in de slangenkuil die vakbondswereld heet. Ten tweede een kijkje in de spiegel; de mens die zoals altijd weer tekortschiet.

Suggestief
De roman is opgebouwd uit dertig korte hoofdstukken. De afzonderlijke hoofdstukken kunnen ook als kort verhaal gelezen worden. Een aantal van deze verhalen zijn dan ook al in literaire tijdschriften gepubliceerd. Toxopeus schrijft helder en heeft een goed oog voor de mooiste details die sfeer scheppen in zijn vertellingen en zijn personages karakter geven. Daarnaast laat de schrijver genoeg aan de intelligentie van de lezer over. Niet alles wordt uitgelegd en elk verhaal biedt ruimte aan de suggestie. Iedere laatste zin werkt prikkelend zodat je niet direct doorslaat naar de volgende bladzijde, het volgende verhaal, maar nog even na blijft denken over wat je nu zojuist hebt gelezen. Ook zonder context zijn de nu volgende zinnen, afkomstig uit het hoofdstuk ‘Groene eieren’, wonderschoon: ‘Ze streelde de eieren met haar vingertoppen. “Jammer dat we niks hebben bewaard.” Ze glimlachte door haar tranen heen.’ John Toxopeus heeft een bijzonder en origineel boek geschreven waar iedereen iets voor zichzelf uit kan halen.

John Toxopeus, We doen of er niets aan de hand is
paperback, 182 blz, € 18,95
De Brouwerij, ISBN 978 90 789 0579 0


Vincent Terlouw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s