Groenpoezie

Zo zit zij daar en niets gebeurt werkelijk

In die beslotenheid neemt haar huis langzaam
De vorm van de wereld aan
De muren dijen uit het plafond trekt op en de
Deuren vervagen
Uiteindelijk zit zij aan tafel in een weids landschap
Wanneer zij een boek uit de kast wil pakken is zij
Dagen onderweg
Een glas witte wijn uit de keuken halen kost haar
Een week
Maanden van tevoren ziet zij de postbode aankomen

In deze toestand lijkt verandering nauwelijks nog mogelijk
Zij heeft het boodschappen doen opgegeven
Bezoekers kunnen haar huis niet meer vinden
Haar huis is de wereld geworden

Dan kan zij zich plotseling haar naam niet meer herinneren
De naam van het dorp waar zij woont is haar ontschoten
De namen van haar dierbaren kent zij niet meer
Vergeefs tracht zij zich voor te stellen hoe de liefde tussen
Mensen is
In de avond wanneer zij slapen wil gaan zoekt zij zonder
Resultaat de trap die naar haar slaapkamer leidt

Zo verstrijken de jaren en zij vermagert lichtjes
Overdag maait zij het gras
De bezem de stoffer en het blik heeft zij weggedaan
Iedere avond ontsteekt zij een kaars op haar tafel
En luistert naar de geluiden rondom haar die
Zij geen van allen thuis brengen kan


Kees Engelhart
(1957) debuteerde met de dichtbundel Wereldsuccessen (2006). In 2013 verscheen het eerste deel van zijn Dagen van van Putten bij uitgeefhuis De Manke God. Eind 2014 verscheen bij De Manke God het boek Een zweep voor eigen rug, waarin Jan Holtman negen hedendaagse dichters interviewt, o.a. Kees Engelhart, Ester Naomi Perquin en Delphine Lecompte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s