The show must go on

Door: Laura Hendrick

Elfie Tromp won de eerste VPRO Bagagedrager in 2013 met een ongebruikelijk maar interessant onderwerp: hondenshows. De psychische worsteling die onder de zucht naar roem schuilgaat is een thema waarmee Tromp personages en situaties creëert. Na haar debuut Goeroe heeft ze het prijswinnende reisverhaal bewerkt tot een tweede boek, Underdog: een roadtriproman over de ironie van het streven naar succes.

In Underdog reizen de hoofdpersonages Rein en Adelien af naar Australië om hun beste teef uit de kennel te laten dekken door een topreu, gefokt door de dubieuze figuur Bonilla. Adelien, verblind door haar ambitie om de familiekennel wereldberoemd te maken, bluft zichzelf door het leven en sleurt haar licht autistische broer Rein mee op reis. Rein slijt echter liever zijn dagen in de online role playing game World of Warcraft, waar hij succes geniet als de druïde (magische priester) van een topteam. Het was ook de bedoeling dat moeder Vera mee naar Australië zou gaan, maar zij raakt gewond omdat ze op haar eigen feestje dronken van een tafel dondert.

Dit soort gênante situaties zijn kenmerkend voor Underdog. Tromps beschrijvingen hiervan spreken moeiteloos tot de verbeelding en ze beheerst een nietsontziende stijl die soms neigt  naar cynisme: ‘Bij het knevelen van een krijsend teefje tijdens een dekking voelt hij [Rein] zich smerig, alsof hij medeplichtig is aan verkrachting. Vera kon vandaag niet. Die moest naar aerobics.’ Aerobics in dezelfde gedachtegang als verkrachting is absurd en vermakelijk. Dat de showhond moet lijden om het baasje succes te verschaffen is echter verachtelijk.

Hoe onnatuurlijk de weg naar erkenning ook mag zijn voor mens (en in dit geval dier), het devies van Adelien luidt: ‘Fake it ‘til you make it.’ Haar aangeleerde sociale vaardigheden gericht op maatschappelijk succes contrasteren grappig met de botte onhandigheid van Rein. In Reins ongebruikelijke kijk op de wereld laat Tromp echter een wijsheid schuilen waardoor hij geen pathetisch figuur wordt. Wanneer Adelien dramatisch verkondigt dat haar vaders faillissement geen einde van de hondenkennel mag betekenen, biedt Rein ironisch perspectief:

‘Dit is geen hobby. Dit is waarvoor ik geboren ben.’
‘In geboren.’
‘Wat?’
‘We zijn erín geboren. We weten niet beter. Misschien was je wel een hele goede kunstschaatser geworden als Vera toevallig bij een ijsbaan had gewerkt.’
‘Waar héb je het over?’
‘Dat het allemaal toeval is.’

Underdog is verdeeld in hoofdstukken die telkens van perspectief wisselen, en ondersteund door flashbacks steeds doeltreffend de motivatie van een personage belichten.
Het tweede gedeelte van de roman speelt zich af in de overweldigende natuur van Australië, waar het maatschappelijk falen waar Adelien zo bang voor is niks betekent. De natuur is troostend, maar Australië als levensveranderende plek blijkt net zo goed een illusie gecreëerd door backpackers. Op deze manier belicht Tromp telkens de andere kant van de medaille. Wanneer de zakenreis verandert in een avontuur met reële gevaren komt Reins ervaring met virtueel strategisch vechten ineens goed van pas. Vergelijkbaar met de spelregels van een RPG (role playing game) is Bonilla de ‘eindbaas’ en het bemachtigen van het zaad van de topreu de missie van de reis.

Reins vlucht uit de realiteit blijkt in de ontknoping van Underdog een leerschool voor ‘afgaan’ in het echte leven, aangezien hij als druïde vele malen moet sterven voordat hij een monster kan verslaan. Tromp relativeert zo de obsessie met succes met de juiste dosis humor, en pleit voor doorzettingsvermogen en roeien met de riemen die je hebt, ook al loopt niks volgens plan. De directe vertelwijze gaat goed samen met de inhoud van Tromps treffende citaten: ‘Het is maar goed dat mislukking in een dun laagje over een mensenleven wordt uitgesmeerd’. Tromps zinnen dwingen een leestempo af waarbij niet te lang stil wordt gestaan bij een misstap.

Tromps expertise op het gebied van hondenshows en World of Warcraft zorgt er bovendien voor dat je als lezer wat onverwachte weetjes opdoet. Het paraderen en fokken van honden vervlecht zij met de ontwikkeling van personages die alles behalve eendimensionaal zijn en hun onverwachte heldendaden bieden troost voor iedereen die zich wel eens de underdog voelt.

Elfie Tromp – Underdog
Uitgeverij De Geus
ISBN 9789044534917, € 18,95


Laura Hendrick (1988) studeerde Literatuur en Cultuurkritiek aan de Universiteit Utrecht en is woonachtig in Amsterdam. Naast het interpreteren van films en boeken houdt zij zich bezig met reizen wanneer het maar kan. Zij laat zich inspireren door reisverslagen van o.a. Sebald, Naipaul en Steinbeck. Haar notitieboek en pen zijn dan ook net zo belangrijk als haar paspoort. Lees meer artikelen van haar hand.

Een gedachte over “The show must go on

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s